สิ่งที่น่าสนใจคือ ความรู้สึกของนักศึกษาต่อ AI แตกออกเป็นสองด้าน บางคนบอกว่า AI ช่วยให้พวกเขามีเวลามากขึ้นในการคิดเชิงลึกและวิเคราะห์ประเด็นที่ซับซ้อน ขณะที่อีกกลุ่มกลับรู้สึกว่า AI กำลังทำให้พวกเขา “ใช้สมองน้อยลง” และเสี่ยงที่จะพึ่งพามันมากเกินไป

จึงเกิดคำถามสำคัญว่า AI กำลังเสริมสร้างการเรียนรู้ หรือกำลังทำลายทักษะพื้นฐานของมนุษย์?

หากมองย้อนกลับไปเพียงสามปี การใช้ AI ยังเป็นเรื่องใหม่และถูกมองว่าเป็นเครื่องมือทดลอง แต่วันนี้มันได้กลายเป็นสิ่งที่แทบทุกคนใช้ ไม่ต่างจากเครื่องคิดเลขในยุคก่อน ความเปลี่ยนแปลงนี้สะท้อนให้เห็นว่า การศึกษาไม่ได้อยู่ในสุญญากาศ แต่เคลื่อนไหวไปพร้อมกับเทคโนโลยี

และมหาวิทยาลัยเองก็ต้องปรับตัวเพื่อให้แน่ใจว่า AI จะถูกใช้เพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ ไม่ใช่แทนที่มัน

นักวิชาการบางคนเตือนว่า AI อาจกำลัง “ทำให้การเขียนและการคิดของเราแบนราบลง” เพราะเมื่อทุกคนใช้เครื่องมือเดียวกันในการสร้างข้อความ ผลลัพธ์ที่ได้อาจคล้ายกันไปหมด ขาดความเฉพาะตัวและความคิดสร้างสรรค์

แต่ในอีกด้านหนึ่ง นักศึกษาหลายคนกลับมองว่า AI เป็นเครื่องมือที่ช่วยให้พวกเขาเข้าถึงข้อมูลได้เร็วขึ้น และสามารถใช้เวลาไปกับการตีความและการคิดเชิงวิพากษ์มากกว่าเดิม

ภาพนี้จึงคล้ายกับการถือดาบสองคม เพราะ AI สามารถเป็นทั้งครูผู้ช่วยและศัตรูเงียบ

หากใช้มันอย่างมีสติ มันจะช่วยเปิดพื้นที่ให้มนุษย์ได้คิดลึกขึ้น แต่หากใช้มันอย่างพึ่งพาโดยไม่ไตร่ตรอง มันอาจทำให้ทักษะการคิดและการเขียนของเราค่อย ๆ เลือนหายไป

ในท้ายที่สุด บทบาทของมหาวิทยาลัยจึงสำคัญอย่างยิ่ง พวกเขาต้องไม่เพียงแต่สอนให้นักศึกษาใช้ AI ได้ แต่ต้องสอนให้ใช้มันอย่างรับผิดชอบและมีวิจารณญาณ

เพราะโลกอนาคตอาจไม่ได้ถามว่า “คุณใช้ AI หรือไม่” แต่จะถามว่า “คุณใช้มันอย่างไร” และ “คุณยังคิดได้ด้วยตัวเองหรือเปล่า”

Key Takeaways

• การใช้ AI ของนักศึกษาปริญญาตรีในสหราชอาณาจักรแทบจะเป็นเรื่องปกติแล้ว
• นักศึกษามีมุมมองแตกต่าง บางคนเห็นว่า AI ช่วยให้คิดเชิงลึกมากขึ้น ขณะที่บางคนมองว่ามันทำให้ไม่ต้องใช้สมอง
• ความเสี่ยงคือการที่ AI อาจทำให้การเขียนและการคิดของมนุษย์แบนราบ ขาดความเฉพาะตัว
• มหาวิทยาลัยมีบทบาทสำคัญในการสอนให้นักศึกษาใช้ AI อย่างมีวิจารณญาณและรับผิดชอบ
• คำถามในอนาคตไม่ใช่ว่า “คุณใช้ AI หรือไม่” แต่คือ “คุณใช้มันอย่างไร และคุณยังคิดเองได้หรือไม่”

….

นำเสนอโดย AiNextopia